Η
Ηχώ της σιωπής
Ένα
ακούστηκ’ ουρλιαχτό,
κάπου
στο δρόμο πέρα.
Νύχτα
χωρίς αστέρα,
θάτανε
γύρω στις οχτώ,
Τάχατε
πούθε το ουρλιαχτό;
Τ’άτυχου
χτυπημένου η χέρα;
Τ’άδικημένου
το σπίτι το φραχτό;
Τ’άρρωστου
που χάθηκέ του η μέρα;
Μετά
σιωπή, νεκρού σιωπή.
Όποιου
δεν έχει τί να πεί
και
του δικαίου εκτροπή.
«Ο
ένοχος κάνει το παπί»
Αντίλαλο
κληροδοτεί η σιωπή,
που
ακούγεται και μένει η ντροπή,
αφού
αγνής ψυχής είναι κλοπή,
απ’τον
οκνό, τον δήμιο το χαμερπή.
Κρύβει
η ηχώ μακάβριο φυλαχτό,
ανάλλαχτο
,για τ’άνθρώπου τον αγέρα.
Και
το βιβλίο της ζωής ανοιχτό,
στη
λέξη « Λέρνα»* ,πούν’η λέρα.
Αντίλαλο
δίνει η σιωπή φριχτό,
που
δεν το σκιάζει βράχου ξέρα.
Διογένη,<Κάνε
λίγο πιο πέρα,
στον
πίθο σου να αποφραχτώ>.
*Λέρνα=
έλος> βρωμιά> λέρα….
Σάλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου